دل نوشته هاي غريبانه من و ياران آشنا

[farhad#]

(( گل افشان))


اين روز ها كه روي بد زندگاني است

داغم به باغ حوصله بي همزباني است

اي خنده تو حكم گل افشان ابرها

اينك بهار. شهر دل اما خزاني است

بس خار هجر تو كه مرا در جگر شكست

اي نو گلي كه عشق تو عمر و جواني است

كاري نكرده ام كه به روزان روزگار

تنها نصيبم از همه (( نامهرباني ))است

نام تو بذر آينه اي كاشت درد دلم

اندوه زار حيرت من جاوداني است

عمري به وادي دل بي باك و ساده ام

مشتاق يك صلاي تو . كارم = تنهايي = است


تنها

[farhad#]

سنگ صبور
چراغ شب هاي مني

دعاي لب هاي مني

وقتي برام تو زندگي

اميد روياي مني

سنگ صبور همدم

اين دل =تنهايي = مني

مثل قنوت سبز عشق

قدرت دستاي مني

اگه بگي عاشقتم

امروز و فرداي مني


تنها

[p@ria]

رفته بودم سر قبر


من و او بی کس و تنها بودیم


برکت گم شده بود


آسمان می نالید


و دلم بی تکیه


و کمی هم سنگین


خشک لب خسته و خاموش به خود می پیچید


مادرم تنها بود


پسرش تنها تر


دست بردم که بگیرم زلفش


آسمانها غرید


ابر هم بخشش خود را ول کرد


سادگی رنگ خودش را به نمایش بگذاشت


من فقط نالیدم

[farhad#]

عاشقي چيزي براي هديه نيست

طرح دريا و غروب و گريه نيست

عاشقي يك كلبه ويرانه نيست

صحبت از شمع و گل و پروانه نيست

عاشقي تنهاي تنها يك تب است

بي تو مردن در سكوت يك شب است

شعر از خانم :سوگل

[farhad#]

نازه ايله كه من مشتريم نازه خانم قز

نازونده ولي گوزله بير اندازه خانم قز

سنسيز گل و گلزاره منيم يوخدي علاقم

گل ماه جمالوندي تر و تازه خانم قز

قاصد گر منه مژدهْ ديداريوي ويرسه

روحيم گلر اعزازيله پيشوازه خانم قز

گوساله پرست اولمازدي ملت موسا

بخسيديته سن تك بت طنازه خانم قز

گوردقجا جمالونده اولان دانه خالي

گوگليم گلوري قوش كيمي پروازه خانم قز

بير بوسه وه زاهد ايكي يوز حوري باغشلار

تزويري آتوب گيچمسر اغمازه خانم قز

تنها

[farhad#]

زورقي گم شده بر پهنهء دريا من

بي تو لبريز دريغايم و دردا . من

هيچ كس نيست در اين بي تويي خاموش

تا همآواز شود با من . حتي من

آه از آن شب كه در آيينه روياها

جلوه كردي و پر از بهت تماشا . من

آمدي پيرهنت . باغ شكوفايي

عطر گلهاي اساطيري . در دامن

آنچنان جلوه نمودي كه ندانستم

آنكه پيداست در آيينه . تويي يا من ؟

اي گمشده .اي خوب اهورايي

جلوه كن باز در آيينه . بيا با من

لذت سوختن عشق حرامت باد ((تنها))

نيستم لايق اين درد . خدايا من



تنها

[farhad#]

من به افق خورشيد مي نگرم

كه چه زرد و زرين

پر توان مي تابد

و از او مي پرسم :

ز چه رو خاموشي

گفت : من از اين فاصله ها دلگيرم ...

تا افق راهي نيست

روزي از خويشتن خويش جدا خواهم شد

و چنان مي تابم

كه از هر نفسم

همه دل هاي يخي آب شوند

همه گل هاي اميد

سبزو شاداب شوند

[farhad#]

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم

عاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم

با عقل آب عشق به یک جو نمیرود

بیچاره من که ساخته از آب و آتشم

دیشب سرم به بالش ناز وصال و باز

صبحست و سیل اشک به خون شسته بالشم

پروانه را شکایتی از جور شمع نیست

عمریست در هوای تو میسوزم و خوشم

خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست

شاهد شو ای شرار محبت که بیغشم

باور مکن که طعنهی طوفان روزگار

جز در هوای زلف تو دارد مشوش

سروی شدم به دولت آزادگی که سر

با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم

دارم چو شمع سر غمش بر سر زبان

لب میگزد چو غنچهی خندان که خامشم

هر شب چو ماهتاب به بالین من بتاب

ای آفتاب دلکش و ماه پریوشم

لب بر لبم بنه بنوازش دمی چونی

تا بشنوی نوای غزلهای دلکشم

ساز صبا به ناله شبی گفت شهریار

این کار تست من همه جور تو میکشم


شهريار بزرگ

[farhad#]

هميشه براي کسي بخند که ميدوني به خاطر تو شاد ميشه.


.. واسه کسي گريه کن که ميدوني وقتي غصه داري و اشک ميريزي برات اشک ميريزه...


براي کسي غمگين باش که در غمت شريکه...


عاشقه کسي باش که دوستت بداره


تنها

[farhad#]

امشب به سوگ آرزوهايم نشسته ام و در غم نبودنت اشك مي ريزم .

امشب شمع حسرت آرزوهاي بر باد رفته ام ذره ذره آب مي شود .

امشب براي مرگ آرزوهايم لباس سياه پوشيده ام . كاش امشب كسي براي عرض تسليت به خانه ْ دلم مي آمد .

كاش امشب تو بودي و دلداريم مي دادي و دفتر كال آرزو هايم را ورق مي زدي .

اما .. اما ... افسوس كه تو نيستي و زندگي بي تو برام قشنگ نيست .


فرهاد